De koets

Een verwaarloosde koets achter de werkplaats van een rijtuigschilder vormt het vertrekpunt voor een verhaal dat met eerbied wordt doorgegeven. De verteller herinnert zich hoe hij als kind in Oudewater naar de vakman en zijn boerenklanten luisterde. Zodra de oude koets ter sprake kwam, veranderde de toon van hun gesprekken. Vervolgens verschuift de aandacht naar Mensje de Pater, die de Groote Kerk van Polsbroek schoonhoudt en daar haar familiegeschiedenis en geloof beleeft.

Mensje verwacht op latere leeftijd een kind en ziet de bevalling met angst tegemoet. Tijdens het werk geven de koelte, de vertrouwde voorwerpen en herinneringen aan haar moeder haar houvast. Elders laat het boek een luidruchtig gezelschap hengelaars zien, met koetsier Bas, herbergen en een trein die gehaald moet worden. Zo staan aandacht voor dagelijks werk, godsdienstige beleving en uitbundige gesprekken naast elkaar. De uitvoerige beschrijvingen en gesproken omgangstaal maken zichtbaar hoe verschillend mensen hun zorgen en verbondenheid uiten.