De Roode Pimpernel

Bij een bewaakte poort van Parijs kijkt het publiek mee terwijl sergeant Bibot passerende wagens controleert. Het is september 1792 en adellijke families proberen de stad in vermomming te verlaten. Toch slagen sommige ontsnappingen, tot ergernis van het Comité der Openbare Veiligheid. Geheimzinnige berichten dragen een klein, stervormig bloempje als handtekening. De naam Roode Pimpernel wordt verbonden met een onbekende leider die de bewakers telkens te slim af lijkt te zijn. Geruchten en misleidende verschijningen bepalen de spanning van dit historische avontuur.

Een heel andere ruimte krijgt betekenis wanneer Marguerite het studeervertrek van haar echtgenoot Sir Percy binnengaat. Ze bekijkt een kaart van Frankrijk, zwaar meubilair en zorgvuldig gerangschikte papieren. Die ordelijke omgeving verrast haar, omdat ze hem vooral kent als een man van luchtige gezelschappen. Je volgt zo zowel de onrust rond de stadspoorten als haar aandacht voor kleine aanwijzingen binnenshuis. Het verschil tussen iemands publieke optreden en de indruk die zijn werkkamer maakt, geeft de roman een persoonlijke laag.