De zomer in Kaschmir

De zomer in Kaschmir draagt de aanduiding naar het Fransch van Mevr. F. Michel. De tekst vraagt of de lezer den zomer in Kaschmir doorbrengt, en zegt dat de vraag niet zoo dwaas is als ze aan thuiszittende menschen moet schijnen. Kaschmir wordt een gelukkig land genoemd met dalen als in Touraine, bronnen en beekjes als in Bretagne, boomen en grasvelden als in Engeland, bergen als in Zwitserland en ruïnen als in Italië.

De goede Kaschmireezen, die door den bediende van de verteller worden uitgescholden, spreken hem altijd eerbiedig aan met Sirdar. Een verhaal in de tekst zegt dat de menschen in dien ouden tijd alleen in Kaschmir leefden in den zomer en verhuisden zodra het herfst was geworden, om hun plaats af te staan aan demonen en kabouters, die den geheelen winter als heeren en meesters in het dal optraden. Kabouters en demonen lieten een ouden grijsaard, door de mannen achtergelaten, in de bron vallen toen ze eens met hem bal speelden; onder in het bekken vond de arme, oude man een medelijdenden kluizenaar.