Een klein heldendicht

Een jonge arbeider twijfelt of hij aan een staking zal deelnemen. Een jonge arbeidster staat voor de keuze zich bij een vereniging aan te sluiten. Herman Gorter geeft hun onzekerheid vorm in een gedicht waarin licht, wolken, dieren en bloemen steeds terugkeren. De hoop op vrijheid groeit vanuit heel persoonlijke gevoelens naar het besef dat arbeiders samen hun omstandigheden kunnen veranderen. Geloof, de band met thuis en de invloed van kameraden maken die keuze voelbaar.

In de fabrieksscènes verbinden machines en gezamenlijk werk de mensen met elkaar. Herhalingen en klankrijke regels brengen de beweging van de arbeid in de taal. Het voorwoord koppelt de poëzie aan het socialisme en aan muurschilderingen van Richard Roland Holst in het gebouw van de diamantbewerkersbond te Amsterdam. Je vindt hier politieke overtuiging die via beelden en ritme wordt uitgedrukt. Daardoor kun je zowel de gedachte aan gezamenlijke vooruitgang als de manier waarop Gorter die verbeeldt van dichtbij volgen.