In de witte stilte

Het ochtendlicht maakt Barta's eenvoudige kamer helder, maar haar zorgen verdwijnen daarmee niet. De oude vrouw denkt aan haar overleden man Klaas Krikke en haar dochter Hillegie, terwijl de schipper Harm weinig van zich laat horen. Wanneer twee kippen dood blijken, rekent ze meteen uit hoeveel inkomsten ze voortaan mist. Onderweg naar het dorp ziet ze het vee en de welvaart van anderen. Haar verlangen naar wat zij bezitten botst met de geboden die ze zichzelf voorhoudt.

In deze verhalen krijgen armoede, geloof en ouderdom vorm door kleine handelingen en tastbare voorwerpen. Een gebarsten kopje, roggebrood, een geit en een mand met eieren bepalen Barta's dagelijks bestaan. De verteller volgt haar gedachten van gebed naar bezorgdheid en afgunst, met veel aandacht voor het landschap rondom haar. De gesprekken in streektaal geven haar stem een eigen klank. Zo biedt de tekst een nauwkeurig beeld van de spanning tussen godsdienstige berusting en de behoefte aan menselijke nabijheid.