Piepkuikentje

Lizzy is negentien en heeft genoeg van de bijnaam Piepkuikentje, waarmee haar zwager Max haar blijft aanspreken. Binnen het gezin Beumer is ze gewend aan drukte, plagerijen en een hechte band tussen de kinderen. Nu haar zussen trouwen en haar broer Flip in Leiden studeert, verandert haar plaats in dat vertrouwde kringetje. Een brief van Eef uit Indië brengt het leven van haar verre zus even dichtbij. Bij Floor en Max vindt Lizzy intussen warmte en plezier in de omgang met hun kinderen.

Vanuit Lizzy's eigen perspectief lees je hoe familiegenegenheid en verliefdheid haar stemming bepalen. De bewondering voor Annie, die voordraagt en zingt op een verjaardagsfeest, maakt haar jaloers. Vooral Huibs aandacht voor Annie raakt haar, terwijl ze tegenover de anderen haar gevoelens probeert te verbergen. De roman verbindt huiselijke gesprekken met scherpe, soms geprikkelde observaties. Zo krijg je zicht op een jonge vrouw die serieus genomen wil worden en tegelijk moeite heeft met wat ze zelf voelt.