Strooschippers

Een vracht vinden kost Abel Taling en Eibert Eiberts geld dat ze nauwelijks hebben. De bevrachters laten hen telkens terugkomen, terwijl ieder bezoek aan het café hun laatste centen opslokt. Daarom kiezen de schippers ervoor het kanaal op te varen. Op de Wetering worden hun kansen bepaald door wind, bruggen en stroming. Hun vrouwen trekken mee aan de lijn wanneer de schepen met vereende kracht vooruit moeten. Ook zandventer Louwrens vraagt Abel om hulp, omdat zijn schuit hem steeds minder inkomsten oplevert.

Deze roman beschrijft het schippersbestaan via gesprekken in streektaal en nauwkeurige aandacht voor het werk aan boord. De verteller mengt zorgen over broodwinning met droge opmerkingen over mensen en hun gewoonten. In een huiselijke scène krijgt Hendrikje bezoek van Jouk, terwijl vogels en een hond de kleine ruimte vullen. Haar gemopper en haar zorg voor dieren voegen een andere kant toe aan de armoede. Je leest hoe dagelijks werk, onderlinge afhankelijkheid en eigenzinnigheid dit leven vormgeven.