Te laat

Op een hete julidag arriveert Eugenius Walden op het buitengoed Lindenburg, waar zijn tante, mevrouw Van Lindau, woont. Hij heeft na het verlies van zijn ouders bij een oom in Birmingham gewoond en brengt nu enkele weken in Holland door. Zijn nieuwsgierige blik op de salon, de bloemen en de piano maakt het huis meteen tot meer dan een decor. Ook Elisabeth en Wilhelmine bereiden zich met plagerige opmerkingen over hun uiterlijk op de bezoeker voor.

Achter de beleefde omgang schuilen sterke gevoelens. In een later fragment wacht Stralenheim gespannen op de zieke Angelique en wekken Wilmores zorg en aandacht zijn jaloezie. Gesprekken, kleine attenties en voorgedragen verzen geven uitdrukking aan wat de aanwezigen bezighoudt. Deze roman verbindt uitvoerige beschrijvingen van het huiselijke leven met verlangen, onzekerheid en onderlinge gevoeligheden. De aandacht voor gebaren en stemmingen maakt zichtbaar hoeveel betekenis een bezoek, een bloem of een uitgesteld weerzien kan krijgen.