Zangen, ter gelegenheid van de algemeene vergadering der Maatschappij: tot Nut van 't Algemeen, op dinsdag, den 11den augustus, 1835.

Een oogst van vijftig jaren vormt het vertrekpunt van deze gelegenheidszangen voor de vergadering van de Maatschappij tot Nut van 't Algemeen. Hendrik Tollens laat koren, duo's, een trio, recitatieven en aria's elkaar afwisselen. Akkers, schoven en vruchtbomen verbeelden het werk aan kennis, deugd en de ontwikkeling van de geest. Na het binnenhalen van de oogst begint de bouwman opnieuw te ploegen: het dankbare terugblikken gaat samen met de oproep om verder te werken.

De tekst verbindt die maatschappelijke arbeid nadrukkelijk met het christendom. Zegen, zaad en groei verwijzen telkens naar een goddelijke oorsprong, terwijl de opbrengst bestemd is voor allen en voor volgende generaties. De slotzang zet de vergankelijkheid van menselijke bouwwerken tegenover de blijvende kracht van Gods werk. Je leest hier hoe feestelijke poëzie geloof en algemene ontwikkeling met elkaar verbindt, gedragen door terugkerende landbouwbeelden en de afwisseling van verschillende stemmen.