Pieśni szczurołapa

Szczury z otwierającego tom ogłoszenia przybierają rozmaite stroje i zajmują przestrzeń ludzkiego świata. Groteskowy obraz prowadzi ku postaci szczurołapa, którego flet i marzenia stają się częścią poetyckiego sporu z rzeczywistością. Sebyła swobodnie łączy obserwację społeczną z wizją: las może przypominać fabrykę, owady pracowników, a ruch przyrody odsłaniać porządek zbiorowego wysiłku. Zaskakujące skojarzenia nadają dobrze znanym krajobrazom niepokojący, chwilami szyderczy ton.

Obok groteski pojawiają się wiersze o wojennym doświadczeniu, modlitwie i cierpieniu istot pozbawionych siły. Los żołnierza zostaje zestawiony z publicznym ceremoniałem oraz zwyczajnym biegiem ulicznego życia. Czytając, zauważysz napięcie między uroczystym językiem wspólnoty a samotnością pojedynczego człowieka. Poszukiwanie bliskości z przyrodą i pytania o Boga rozszerzają tę perspektywę poza sprawy społeczne. Tom zmienia rejestry, od oskarżycielskiego obrazu po współczucie wyrażone wobec ludzi, zwierząt i kruchego istnienia.