Uğursuz Gezegen Galactica

Chicago sokaklarında şiir söyleyerek yürüyen emekli terzi Joseph Schwartz, ayağını kaldırıp yeniden yere bastığında kendini ağaçlarla çevrili yabancı bir yerde bulur. Az önceki yaz gününün yerini sonbahar belirtileri almıştır. Aynı sırada bir araştırma laboratuvarında açıklanamayan bir ışık ve duvarlarda beliren delikler, bilim insanlarını şaşkına çevirir. Roman, sıradan bir yürüyüşü fiziksel gerçekliğin güvenilirliğini sarsan bir olayla keserek Schwartz'ın gördüklerine anlam verme çabasına odaklanır.

Başka bir kesitte Schwartz, Arbin'in ekilmeyen kutsal bir alan hakkındaki uyarılarını dinler. Zihnindeki değişimleri fark ederken Grew ile oynadığı satranç, hem tanıdık bir uğraş hem çevresini anlamanın yolu olur. Taşların parladığı tahtada hamleler sürerken hangi yılda yaşadığını öğrenmeye çalışır ve Galaktika Çağı sözüyle karşılaşır. Bilimkurgu anlatısı, laboratuvar gözlemlerini yabancılık duygusu ve bellek üzerine düşüncelerle birleştirir. Okur, değişen dünyanın kurallarını Schwartz'ın soruları ve karşılaştığı insanların verdiği yanıtlar üzerinden izler.