De Hoovenier

Een dienaar wil tuinman worden in de bloemhof van zijn koningin. Hij biedt aan het pad te verzorgen, haar schommel te bewegen en de lamp met geurige olie te vullen. Dit gesprek opent de gedichten van Rabindranath Tagore, vertaald door Frederik van Eeden. Tuinen, vensters en de weg naar de markt vormen het decor voor verlangen en ontmoetingen. Een vrije vogel en een vogel in een kooi proberen elkaar nabij te komen, maar hun verschillende leefwerelden maken dat moeilijk. Hun gesprek geeft liefde een concrete vorm, met tralies, vleugels en het verlangen om samen te zingen.

Je treft ook een dichter aan die, terwijl zijn haar grijs wordt, aandacht houdt voor de mensen van zijn dorp. Verderop spreekt iemand zich uit voor huiselijk leven en gezelschap tegenover afzondering. De korte gesprekken en persoonlijke uitroepen brengen liefde, schaamte en vergankelijkheid dicht bij alledaagse ervaringen. Bloemen en wisselende seizoenen laten voelen hoe vluchtig een ontmoeting kan zijn. Daardoor kun je de afzonderlijke gedichten lezen als verschillende antwoorden op de beperkte tijd die mensen samen hebben.