Liederen van Isoude

Een koningin laat haar innerlijke leven spreken in korte gedichten over liefde, verlangen en eenzaamheid. Isoude richt zich tot haar geliefde, terwijl zee, maanlicht en vogelzang woorden geven aan haar wisselende gevoelens. Haar uiterlijke waardigheid krijgt een tastbare vorm wanneer haar haar wordt gekamd, ringen worden aangeschoven en haar kleding wordt geschikt. Achter die verzorgde verschijning klinkt de spanning tussen het geluk van de liefde en de moeite om dat geluk met de wereld te delen.

P.C. Boutens werkt met herhaalde regels, rijm en beelden uit de natuur. Eb en vloed keren terug als maat voor het verlangen; bloemen, regen en ochtendlicht begeleiden veranderingen in stemming. In andere verzen proberen geliefden elkaars verdriet te dragen, maar maakt hun verbondenheid de pijn juist voelbaarder. Je leest de bundel om die nauwkeurige verschuivingen tussen vreugde, gemis en berusting te volgen. De liedvorm geeft iedere gedachte een eigen ritme en laat terugkerende woorden telkens anders klinken.