De koningin van het voetlicht

Een vervallen huis met een enkel achterraam trekt de aandacht van een nieuwsgierige verteller. Hij ziet er een zieke vrouw en vraagt zijn barbier Poctus naar de bewoners. Daarop begint het verhaal van kleermaker Poedel en zijn dochter Victorine, die al jong uitblinkt in zingen en voordragen. Haar trotse vader richt op zolder een theater in. De buurt stroomt toe, terwijl olielampen, geleende kostuums en een geïmproviseerd orkest de voorstelling begeleiden.

August Snieders laat het toneelwereldje zien door gesprekken vol spot, overdrijving en eigenwaan. De verteller onderbreekt Poctus met scherpe opmerkingen over diens herinneringen. In een latere scène spreekt Pictus, de rivaliserende barbier die als gendarm verschijnt, over tweegevechten en gekrenkte eer. Ook een krant wordt betrokken bij de onderlinge strijd. Zo biedt het verhaal een blik op de botsing tussen artistieke ambitie, ijdelheid en het gewone buurtleven, met aandacht voor het verschil tussen vertoon en werkelijkheid.