De ontredderden. Eerste bundel. I en II

Een jongen probeert in de drukte van de grote stad genoeg geld bijeen te krijgen. Hij is dertien, draagt versleten kleren en maakt zich zorgen om kleine Bet, die thuis hard wordt aangepakt wanneer ze te weinig meebrengt. Met zo'n straatbeeld begint de verhalende tekst van deze bundel. De nauwkeurige aandacht voor kou, voorbijgangers en vermoeidheid maakt voelbaar hoe zwaar het dagelijkse bestaan op een kind kan drukken.

Van Hulzen verbindt afzonderlijke geschiedenissen door hun aandacht voor mensen die onder hun omstandigheden bezwijken. In zijn inleiding vergelijkt hij de verhalen met kralen: elk heeft een eigen vorm, terwijl een draad ze samenhoudt. Een ander fragment volgt een vrouw die tijdens het strijken en verstellen steeds bozer wordt op haar man. Haar schamele kleding en moeizame huishoudelijke werk geven die gevoelens een concrete achtergrond. Je leest hier over armoede, machteloosheid en de invloed van de omgeving op het karakter, met veel aandacht voor taal en lichamelijke gewaarwordingen.