De oude symphonie van ons hart

Een brug over een rivier vormt het vertrekpunt voor beschouwingen over verstand, geluk en het onrustige hart. Een ingenieur kan ingewikkelde berekeningen maken, terwijl de eenvoudige vreugde van een ploegbaas hem voor een raadsel stelt. Daarna verschuift de aandacht naar Lou Anders, corrector bij de Adelaars-uitgeverij. Tussen drukproeven en verbetertekens denkt hij aan zijn kleine salaris, het huis van zijn moeder en zijn verhouding met Magda. Zij koppelt hun toekomst aan een behoorlijke betrekking, terwijl Lou vooral zijn gevoelens probeert te begrijpen.

De afwisseling van beschouwing en verhaal geeft alledaagse zorgen een filosofische lading. Lou bezoekt ook de teruggetrokken Arthur, die oude brieven en een foto aan het vuur prijsgeeft. Zijn verdriet sluit aan bij de vragen over geluk en geloof uit de opening. De verteller onderbreekt het verhaal geregeld met ironische opmerkingen. Zo biedt de roman ruimte om na te denken over het verschil tussen maatschappelijk slagen en persoonlijke vervulling.