Eenige schetsen

Bij een winterse haard krijgen alledaagse voorwerpen een wereld van herinneringen en gedachten mee. De verteller begint bij vallende bladeren, sneeuw en trekvogels en komt via een herinnering aan zijn rozenstruik uit bij de betekenis van huiselijke warmte. Zijn haard, met rood marmer en blauwe figuurtjes, vormt het middelpunt van het gezin. Vanuit die vertrouwde plek beschouwt hij vuur als natuurkracht, hulpmiddel voor de mens en prikkel voor de verbeelding.

Naast zulke beschouwende passages bevat de bundel verhalende taferelen. Meester Wouter werkt tevreden aan harnassen en ontvangt een teruggekeerde ruiter in zijn werkplaats. Over Egbert vertelt hij juist met bezorgdheid: diens verlangen naar aanzien en rijkdom gaat gepaard met het zoeken naar verborgen schatten en tovermiddelen. De afwisseling tussen bespiegeling, concrete voorwerpen en gesprek geeft deze schetsen hun vorm. Je vindt er zowel aandacht voor kleine huiselijke genoegens als een verkenning van rust, eerzucht en menselijke grilligheid.