Langs den Heirweg

Gebed en geloofstwijfel krijgen in deze gedichten gestalte in licht, vuur, graan en wisselende seizoenen. Willem de Mérode laat stemmen spreken die God om vergeving, geduld en nabijheid vragen. In ‘Het sein’ wordt het geloof verbeeld als een lamp die richting geeft en voor gevaar waarschuwt. ‘Morgenlied’ en ‘Avondlied’ verbinden het begin en einde van de dag met hoop, menselijke zwakte en vertrouwen. De natuur draagt steeds bij aan wat de sprekers over hun innerlijk zeggen.

Naast deze gebeden staan gedichten met bijbelse figuren en scherpere beelden van het samenleven. Jacob spreekt zijn zonen toe, terwijl een worsteling met een engel lichamelijke inspanning en verlangen naar een zegen samenbrengt. In ‘De kluizenaar’ bouwt een man een hut, leert hij het land bewerken en zoekt hij vrede. De afwisseling tussen persoonlijke smeekbeden en zulke taferelen maakt de bundel geschikt voor wie religieuze poëzie wil lezen waarin dagelijkse ervaring en geloof elkaar voortdurend raken.