Ruischende bamboe

Een porseleinen kom met goudvissen wordt een beeld van de verhouding tussen aarde en hemel. In deze gedichten komen bamboe, pauwen, rivieren en sterren samen met keizers, goden en mensen die hun plaats in de wereld proberen te begrijpen. Kwan Yin verschijnt als een gestalte van genade; elders roept het voorjaar onrust op of krijgt een alledaagse visvangst een onverwachte wending. Het concrete voorwerp en de grote levensvraag staan telkens dicht bij elkaar.

De stemmen wisselen tussen beschouwing en persoonlijke bekentenis. In Het Feest ervaart een spreker de verbintenis van zijn vriend als een muur tussen hen, terwijl Daggang het ritme van handel, thee en het gezinsmaal beschrijft. Licht en donker, geboorte en dood keren terug als beelden voor een bestaan dat voortdurend verandert. Wie belangstelling heeft voor poëzie waarin zintuiglijke details een levensbeschouwelijke betekenis krijgen, vindt hier korte gedichten met scherpe overgangen van dagelijkse bezigheden naar vragen over verbondenheid en verlies.