Grashalmen

Het persoonlijke ik staat hier naast de menigte, en gedachten over vrijheid krijgen vorm in alledaagse waarnemingen. Walt Whitmans zangen verbinden democratie, lichaam en ziel met een brede belangstelling voor mensen en hun omgeving. Maurits Wagenvoort vertelt in zijn inleiding hoe hij het werk vertaalde en welke keuzes hij maakte. Je treft lange versregels aan, herhalingen en een stem die anderen rechtstreeks aanspreekt. De bundel laat zo zien hoe poëzie ruimte kan geven aan zowel persoonlijke ervaringen als gedeeld leven.

In het gedicht over de veerboot naar Brooklyn kijkt de dichter naar medepassagiers, zeemeeuwen en scheepsmasten. Licht op het water, stoom en de gebouwen langs de oever maken de overtocht tastbaar. Tegelijk denkt hij aan mensen die later dezelfde rivier zullen oversteken. Zijn eigen waarnemingen vormen een verbinding met die toekomstige reizigers. Dat samengaan van concrete beelden en gedachten over verbondenheid biedt je een ingang tot de ruime blik van deze poëzie.