Muizen en demonen

Tijdens een stormnacht houden drie kinderen het licht van een vuurtoren in beweging. Het mechaniek is stuk en hun vader Matelot ligt ernstig ziek beneden. Juliette bepaalt het tempo, terwijl Guy en Petit Matelot tegen vermoeidheid en slaap vechten. Hun zware taak wisselt af met gedachten en beelden die door hun hoofden gaan. Bij Matelot krijgt de pijn de gedaante van muizen die aan zijn hersenen knagen, een voorstelling waarin zijn lichamelijke nood en eenzaamheid samenkomen.

Ottens proza beweegt dicht langs de beleving van mensen die onder druk staan. In het middenfragment beschrijft een ikverteller de beklemmende sfeer van een ziekenhuis, met wachtende patiënten, drukke verpleegsters en alledaagse spanningen tussen het personeel. Ook Marceline raakt gevoelig voor de geluiden en gewoonten van die omgeving. De voortdurende afwisseling tussen uiterlijke handelingen en innerlijke onrust geeft de verhalen hun karakter. Wie belangstelling heeft voor angst, zorg en de invloed van een omgeving op gedachten, vindt hier nauwkeurig beschreven ervaringen.