Proeve eener Hollandsche prosodia

Klemtoon, lettergreeplengte en de beweging van een vers staan centraal in deze verhandeling van Johannes Kinker. Hij onderzoekt hoe uitspraak en versmaat samenhangen, met veel aandacht voor voorbeelden uit het Latijn. Daarbij maakt hij zorgvuldig onderscheid tussen metrum en ritme, begrippen die volgens hem vaak door elkaar worden gebruikt. In zijn voorrede presenteert hij de studie als een voorbereidende schets voor een ruimer onderzoek naar prosodie. Ook nodigt hij anderen uit om zijn bevindingen met opmerkingen en tegenspraak aan te vullen.

De vergelijking krijgt vorm in nauwkeurige beschouwingen over versvoeten en de plaats van het woordaccent. Voorbeelden laten zien hoe de lengte van een lettergreep en de nadruk binnen een woord uiteen kunnen lopen. Ook de opvattingen van eerdere geleerden worden tegen elkaar afgewogen. Je leest zo een technische studie over de bouwstenen van poëzie, waarin regels voor de versmaat steeds naast de klank van woorden worden gelegd.