Proeve van minnezangen en idyllen. Deel 2

Onder oude dennen verzamelt Alcidemon een groep jonge herders om hun te vertellen over de dwaasheden van het stadsleven. Hij houdt hun een samenleving voor waarin vooroordelen, rijkdom en eerzucht de omgang tussen mensen bepalen. Daartegenover plaatst hij het eenvoudige bestaan op het land, met onderlinge hulp en tevredenheid als bronnen van geluk. Deze samenspraak geeft de bundel een beschouwende toon: het landschap vormt ook een decor voor gedachten over liefde, deugd en sociale verschillen.

Andere gedichten brengen de gevoelens van geliefden dichterbij. Een spreker herinnert zich de dag waarop zijn geliefde haar liefde bevestigde en verbindt die herinnering met zowel vreugde als verdriet. Lamon en Lucile hoeden samen hun schapen, totdat de liefde als een slapend kind met boog en pijlen verschijnt. Tollens wisselt zulke speelse beelden af met klachten over ontrouw. In zijn voorwoord bespreekt hij bovendien zijn eigen vroege werk en de reacties daarop. Je vindt hier liefdespoëzie, pastorale gesprekken en een dichter die zijn eerdere keuzes opnieuw beoordeelt.