Reis in Nepal

Reis in Nepâl is bewerkt naar het Fransch van Dr. Gustave Le Bon. De verteller schrijft dat een zending in het belang der archeologische studiën, hem door den minister van Openbaar Onderwijs opgedragen, meebracht dat de minst bekende streken van Indië achtereenvolgens door hem werden bezocht. Geen van die landstreken wekte in hoogere mate de nieuwsgierige belangstelling van de verteller dan het geheimzinnige Nepâl, een oud rijk, door de reusachtige bergketenen van de Himalaya van alle omringende landen afgesloten.

De afstand van een stad tot Khatmandoe bedraagt ongeveer honderd-drie-en-zestig kilometers, en de weg loopt voor verre het grootste gedeelte over de takken van de Himalayaketen. De reis wordt gedeeltelijk in een palankijn gedaan, gedeeltelijk in eene soort van hangmat, dandy genaamd, die door vier mannen gedragen wordt, en voor de geheele reis zijn zoowat veertig dragers noodig. Als gevaarlijkste gedeelte van de reis noemt de tekst het dichte, zeer vochtige en moerassige woud van Teraï aan den voet van de Himalaya, waar de wilde dieren buitengemeen talrijk zijn.