Tamboer

De keuze voor een witte poedel begint met een bezoek aan een nest jonge honden. De ik-verteller valt meteen voor het witte dier en geeft hem de naam Tamboer, mogelijk ingegeven door een verre jeugdherinnering. De komst van het hondje brengt vreugde. Ook zijn verzorging vraagt oefening: een eigen poging om de vacht te knippen levert een onbevredigend resultaat op. Wanneer de hondenscheerder Sodoyez komt, blijkt hoeveel verschil vakkennis en een rustige benadering maken.

De dagelijkse omgang met de poedel krijgt vorm in kleine handelingen: kammen, borstelen, wassen en het gedrag van de hond tegenover vreemden. De verteller beschrijft zowel genegenheid als de lastige kanten van die zorg. Bij een stierengevecht in Madrid richt de verteller de aandacht op volle tribunes, uiteenlopende toegangsprijzen en beroemde deelnemers. Deze passages bieden concrete observaties van dieren en mensen, thuis en tijdens een druk publiek schouwspel. Je leest hoe verzorging, aanzien en menselijke verwachtingen het beeld van dieren bepalen.