Minneke Poes

Een zondagse processie trekt door een dorp in het Kempenland, langs het kasteel en de beukendreven. De pastoor, de baron en de dorpsbewoners krijgen ieder hun eigen plaats in een vertelling vol kleine gewoonten en plechtigheden. Wolken, water en stilte nemen in de beeldspraak haast menselijke trekken aan. Tussen die natuurbeschrijvingen verschijnt ook het dagelijkse geploeter: de verteller probeert perenboompjes groot te brengen, maar ontdekt op een ochtend dat konijnen de stammen hebben doorgebeten.

Het dorpsleven levert daarnaast komische scènes op. Een briefdrager die verliefd is op Octavie zoekt naar woorden om haar aan te spreken. Het gemeentehuis doet tegelijk dienst als herberg, waar de gemeenteraadsleden voor hun vergadering bier drinken. De secretaris draagt voor de korte oversteek zijn beste bolhoed en loopt eerst nog enkele keren voorbij. Timmermans laat zo zien hoe verlangen, trots en gewichtigdoenerij hun plaats vinden in een rustig landschap. Je leest de schetsen om hun zintuiglijke beschrijvingen en hun aandacht voor alledaagse menselijke eigenaardigheden.