Zoölogische Philosophie

Lamarck onderzoekt hoe de bouw van dieren samenhangt met hun leefomgeving en de ontwikkeling van hun organen. Vanuit die samenhang bouwt hij zijn beschouwing van het dierenrijk op. Hij vergelijkt eenvoudige en samengestelde levensvormen en zoekt algemene beginselen voor de studie van levende wezens. Daarbij staat de invloed van omstandigheden en van het gebruik van organen centraal. De bespreking van weekdieren laat zien hoe hij anatomische kenmerken verbindt met beweging, ademhaling en levenswijze.

De vertaling bevat een voorwoord dat aandacht vraagt voor de wijsgerige achtergrond van deze denkbeelden. Ook de vertaler bespreekt de historische afstand tot het werk en markeert sterk verouderde passages met een teken. Daardoor krijg je naast biologische redeneringen ook zicht op de manier waarop een eerdere wetenschappelijke theorie wordt gelezen en beoordeeld. Het boek biedt stof voor wie de geschiedenis van evolutiedenken wil begrijpen vanuit de argumenten van de schrijver zelf.