Zuster Bertha

Een stille operatiekamer komt langzaam tot leven wanneer zuster Bertha haar werk voorbereidt. Ze zet materialen klaar, rijgt draden door naalden en kijkt naar de mist buiten het raam. Daarna vullen studenten de ruimte en beginnen een professor en een dokter aan de behandeling van een patiënt. De roman maakt die werkomgeving voelbaar door licht, geuren, geluiden en kleine bewegingen uitvoerig te beschrijven. Bertha staat tussen de praktische zorg en de drukte van het medische onderwijs.

Naast het dagelijkse ziekenhuiswerk krijgt ook de innerlijke ervaring van ziekte en sterfelijkheid aandacht. Een man raakt diep geschokt door het sterven van een patiënt en begint zijn eigen hartslag angstig te volgen. De betrokkenheid van een professor geeft zijn gedachten vervolgens een andere richting. Zo verbindt het verhaal nauwkeurige waarnemingen met angst en medeleven. Voor wie wil lezen hoe een medische omgeving het denken en voelen van mensen beïnvloedt, biedt deze roman concrete scènes en indringende beschrijvingen.