De droomers. Deel 2

De hitte op een zolderkamer maakt Hugo's bezoek aan de kinderen Gérard haast ondraaglijk. Pierrot ligt er ernstig ziek op een schamel bed, terwijl Trinette knoopsgaten naait om geld te verdienen. Zij vertelt over lange werkdagen, beperkte steun en de zorg voor de kinderen. Hugo stelt voor een andere kamer te zoeken en geeft geld voor eten. Zijn eigen middelen zijn klein, waardoor iedere belofte om te helpen ook een praktisch probleem wordt.

Maurits Wagenvoort brengt de armoede dichtbij via gesprekken, gebaren en de benauwde ruimte waarin de kinderen leven. Trinette blijft werken en verzorgen; Pierrot denkt bij het aangeboden eten ook aan de anderen. Daartegenover staan Hugo's bewogenheid en zijn woede over de samenleving. Zijn gedachten verbinden het dagelijkse tekort met vragen over rechtvaardigheid, medeleven en de grenzen van individuele hulp. Het verhaal biedt daarmee stof voor een lezing over sociale verantwoordelijkheid en de spanning tussen overtuigingen en handelen.