Lech-Czech-Rus

Legendarne imiona w tytule otrzymują znaczenie politycznego symbolu. Autor wiąże je z myślą o porozumieniu spokrewnionych narodów, których wzajemne relacje kształtują także interesy państw i rządzących. Akcja rozgrywająca się w świecie salonów pozwala połączyć osobiste kontakty z debatą o wspólnocie, języku oraz prawie do własnej kultury. Towarzyskie spotkania tworzą scenerię rozmów, w których uprzejmość nie wyklucza sporu o zasadnicze wartości i przyszły kształt relacji między ludźmi.

Lech zastanawia się nad polityką i literaturą, a sprawa książek w ojczystym języku odsłania praktyczny wymiar zależności między narodami. Rozważania o ograniczaniu dostępu do rodzimego piśmiennictwa wprowadzają problem odpowiedzialności za cudzą swobodę i prawa językowe. Miłkowski pokazuje, że deklarowana bliskość wymaga czegoś więcej niż odwołania do wspólnego pochodzenia. Opowieść łączy obyczajowy obraz środowisk towarzyskich z ideową dyskusją. Losy postaci służą przyglądaniu się barierom stojącym na drodze do porozumienia.