Çamların Kadim Müziği

Ezberlemek için gösterilen çabayla sessizce anlamaya açık olmak arasındaki fark, Osho'nun meditasyon yaklaşımını belirler. Yazar, dikkati tek bir noktada toplamakla zihni gevşeterek dinlemeyi karşılaştırır. Kuşların sesi, rüzgârın çamlardaki uğultusu ve müzik, biriktirilecek bilgi aramadan dinlemeyi anlatan örneklere dönüşür. Zen üzerine bir hikâyenin ardından düşüncenin karşıtlıklar üretmesi ele alınır. Ağacın gövdesi ve dallarıyla ışığı renklere ayıran prizma, birlik ve bölünme üzerine görüşleri somutlaştırır.

İnsanın kendini başkalarına nasıl gösterdiği de bu konuşmaların temel meselelerindendir. Osho, kişinin korumaya çalıştığı görüntüyü bir maskeye benzetir ve içtenliği bu görüntünün çözülmesiyle ilişkilendirir. Dil sürçmeleri, gündelik konuşmalar ve zihni bir matematik problemine kayan kişinin hikâyesi, farkındalık ile alışkanlık arasındaki gerilimi açar. Kısa hikâyelerden doğrudan öğütlere geçen anlatım, dinlemeyi, benliği ve kendine karşı açıklığı aynı tartışmada buluşturur. Bu metinlerde meditasyona ilişkin düşünceler, insanın günlük davranışlarını nasıl yorumladığıyla birlikte okunabilir.