Andersens Sproken en vertellingen

Een groot, grauw eendje valt meteen op tussen de andere jongen. Bij een kasteel met een gracht leert het zwemmen, maar in de eendenkooi wordt het op zijn uiterlijk beoordeeld. Zijn moeder neemt het voor hem op en strijkt zijn veren glad. Deze opening laat zien hoe Andersen dieren laat spreken over menselijke gewoonten: fatsoen, aanzien en de behandeling van iemand die anders oogt. Het zomerse landschap vormt het decor voor gesprekken waarin vriendelijkheid en kleinzieligheid dicht bij elkaar liggen.

Verderop zingt een nachtegaal voor de rozen over schoonheid, terwijl mussen er heel andere ideeën op nahouden. In een boerenhuis zet een jonge vrouw op zondag verse rozen in een glas. Zulke kleine taferelen verbinden het fantastische met het dagelijks leven. Je leest een geïllustreerde bewerking van sprookjes en vertellingen, met een voorwoord dat aandacht vraagt voor de verbeelding en het eigen oordeel van kinderen. Ook voor volwassen lezers maken de dierengesprekken herkenbaar hoe gemakkelijk een uiterlijk oordeel ontstaat.