Petrusken's einde

Een maand na zijn komst in het oudemannenhuis verlangt Petrusken op een zonnige zondag naar een wandeling buiten. Hij verzorgt zijn werk nauwgezet en hecht aan zijn nette kleding, maar voor een uitstapje is hij afhankelijk van de toestemming van Moeder-Overste. Terwijl hij door het raam naar de velden kijkt, probeert hij een vlieg voorzichtig naar buiten te helpen. In zulke kleine handelingen krijgt zijn verlangen naar bewegingsvrijheid een tastbare vorm.

Fernand Toussaint van Boelaere volgt deze oude man van dichtbij, met aandacht voor zijn trots, verlegenheid en behoefte aan gezelschap. Een bezoek aan zijn zuster Cornalie brengt ongemak wanneer hij met Doreken voor haar staat. Daarna bestelt Doreken in een herberg telkens nieuwe borrels, terwijl Petrusken zich door diens opgewektheid laat opbeuren. De uitvoerige beschrijvingen van licht en omgeving wisselen af met volkse gesprekken. Zo biedt het verhaal een scherp beeld van afhankelijkheid, ouderdom en de kwetsbaarheid van kameraadschap.