Vadertje Langbeen

In het gesticht draagt Jerusha Abbott zorg voor de jongere kinderen en helpt ze op de drukke bezoekdag. Haar eigen toekomst komt ter sprake wanneer een regent haar humoristische schoolopstel waardeert. Hij biedt aan haar universitaire opleiding te betalen, maar wil zijn naam verborgen houden. Dat aanbod opent voor een meisje dat het gewone gezinsleven nauwelijks kent een nieuwe wereld van onderwijs en persoonlijke mogelijkheden.

De brieven aan Vadertje Langbeen geven het studentenleven een eigen stem. Examens, boeken, vriendinnen en kleine ongelukken krijgen er evenveel aandacht als gedachten over het leven. Een plechtig ingedeelde brief verandert dagelijkse gebeurtenissen zelfs in een grappig verslag met rubrieken. Tegelijk ontstaan spanningen wanneer haar weldoener andere zomerplannen voor haar wenst dan zijzelf. Je leest hoe dankbaarheid voor steun samengaat met de behoefte om zelf te beslissen. De afwisseling tussen luchtige observaties en serieuze wensen maakt haar ontwikkeling concreet.