Vergif

Tijdens een warme aardrijkskundeles houden de leerlingen zich met heel verschillende dingen bezig. Leraar Borring vraagt naar Belgische steden, terwijl Abraham de tijd bijhoudt met een zelfgemaakte zonnewijzer. Kleine Marius knoopt een rat van zijn zakdoek, die door de klas wordt doorgegeven. Achter deze schoolse streken gaan strenge regels en onzekerheid schuil: Tolleiv weet nog een antwoord, maar durft het aanvankelijk niet te geven uit angst voor het gelach van zijn klasgenoten.

Later krijgt de verhouding tussen leerlingen en volwassenen een sombere lading. Abraham wordt bang door de plechtige ernst waarmee zijn ouders en de school hem behandelen. Zijn vriend Marius is ernstig ziek en blijft grammaticale regels herhalen, terwijl zijn moeder op herstel hoopt. De roman laat je zien hoe opvoeding, gehoorzaamheid en geleerdheid ingrijpen in het leven van kinderen. Gesprekken in de klas en kleine gebaren thuis maken de afstand tussen goede bedoelingen en pijnlijke gevolgen zichtbaar.