Anne Kafamda Bit Var

Almanya’dan dönüş uçağında başlayan tedirginlik, havaalanındaki pasaport sırası boyunca büyür. Tarık Akan, yanındaki Müjdat Gezen’e avukatına ve gazetelere ulaşmasını söylerken kendisini bekleyen süreci anlamaya çalışır. Polislerin gelişi, bavulların başında uzayan bekleyiş ve Gayrettepe’ye doğru yapılan yolculuk, kişisel bir anının somut ayrıntılarıyla aktarılır. Arkadaşların bakışları, kısa konuşmalar ve sıradan eşyalar, belirsizlik içindeki ruh halini görünür kılar.

Selimiye’deki bölümde ise uzun koridorlar, hücre düzeni ve gündelik ihtiyaçlar öne çıkar. Akan’ın Ilgın Su ile karşılaşması, baskı altındaki ortamda tanıdık bir yüzün yarattığı rahatlamayı gösterir. Ilgın’ın sokağa çıkma yasağı sırasında başından geçenleri anlatmasıyla gerginliğin arasına gülüşmeler girer. Birinci tekil kişiyle yazılan anılar, resmî işlemlerle kişisel duyguların nasıl iç içe geçtiğini izlemeye olanak verir. Dönemin insan ilişkilerini ve kapalı mekânlardaki yaşamı bireysel deneyim üzerinden okumak isteyenlere ayrıntılı sahneler sunar.