Saray Hatıralarım

Safiye Ünüvar, sarayda öğretmenliğe kabul edilişini sevinç ve endişenin birbirine karıştığı bir aile hatırası olarak anlatır. Sultan Reşad’ın öğretmen arayışı, eniştesinin aracılığı ve kendi öğrenimine devam etme isteği, yeni göreve hazırlanırken yaşadığı tereddütlerin çerçevesini oluşturur. Saray arabalarına çocukluğundan beri duyduğu ilgi, bu kez bavul hazırlığına ve bilinmeyen bir hayata adım atmanın heyecanına dönüşür. Yazar, gençliğinin on yılını geçirdiği saraylardan kalan izlenimleri küçük sahneler ve kişi portreleri halinde kaydetmek istediğini açıklar.

Hatıralarda gündelik düzen de ayrıntılarıyla yer bulur. Yeni gelen kızların saray usullerini öğrenmesi, kalfalar arasındaki kıdem sırası, misafirlerin karşılanması ve hastalananlara gösterilen ilgi anlatılır. Ünüvar’ın ud dersi aldığı Çeşmiferâh Kalfa, musiki ve güzel yazı bilgisiyle tanıtılır. Kıyafetlerden odalarda kullanılan eşyalara, konuşmalarda geçen özel kelimelerden ziyaret kurallarına uzanan gözlemler, saray yaşamının eğitim ve görgüyle nasıl biçimlendiğini merak edenler için somut bir okuma alanı açar.