Deliduman

Çağlar, kız kardeşi Çiğdem İyice'nin dans yeteneğini anlatırken sevgisini abartılı benzetmelerle ve gündelik konuşmanın sertliğiyle dile getirir. Dokuz yaşındaki Çiğdem'e moonwalk öğretmesiyle başlayan hazırlık, birlikte geliştirdikleri dans figürlerine, gösteri giysilerinin seçimine ve bir yetenek yarışmasının kulisindeki bekleyişe uzanır. Çevrelerinden gelen ısrar, Çiğdem'in yarışmaya katılma isteğini güçlendirir. Sahne sırasını beklerken kardeşinin kaygısını gören Çağlar, ellerini tutarak ona cesaret vermeye çalışır. Aynı sırada yarışmanın düzeni ve çevredeki telaş, kendi huzursuzluğunu da büyütür.

Eski bir futbol maçı üzerine yapılan sohbette kaçırılan bir golün hatırlatılması, Beton Muzaffer'in ölümüyle ilgili bir şaka yüzünden Çağlar'ı beklenmedik ölçüde etkiler. Arabadan çıkıp soluklanması ve arkadaşının sözlerini açıklaması, neşeli görünen sohbetin nasıl birden ağırlaşabildiğini gösterir. Çağlar'ın kardeşine duyduğu yakınlık ile arkadaşları arasındaki alaycı konuşmalar yan yana gelir. Uzayan cümleler, ani çıkışlar ve karşılıklı konuşmalar, Çağlar'ın çevresini değerlendirme biçimini öne çıkarır.