İmha Planı

Sabah gelen bir telefon, Oray Eğin’i Soner Yalçın’ın evindeki polis aramasının önüne götürür. Kapıda bekleyen gazeteciler, haber almaya çalışan arkadaşlar ve evden alınan eşyalar, kitabın başlangıcındaki kişisel tanıklığı oluşturur. Eğin, bu sahneden hareketle gazetecilerin gözaltına alınmasını, haber kaynaklarıyla ilişkilerini ve yaptıkları haberler hakkında sorgulanmalarını ele alır. Gündelik dostluk anılarıyla mesleki değerlendirmeler yan yana ilerler. Anlatılanlar, yazarın olayların içinden konuşan, itirazlarını açıkça dile getiren bakış açısıyla aktarılır.

Medya üzerine bu eleştirel metinde gazete yönetimleri, köşe yazarlarının yer değiştirmesi, sahiplik ilişkileri ve siyasi baskı tartışılır. Ortadaki bölümde Çetin Altan ile Ahmet Altan’ın yazıları, okurda uyandırdıkları beklentiler ve gazeteler arasındaki geçişleri üzerinden değerlendirilir. Eğin’in bazı yazılara duyduğu hayranlığın nasıl hayal kırıklığına dönüştüğü, alıntılar ve kişisel yorumlarla anlatılır. Kitap, haber üretiminin koşullarını gazetecilerin kendi aralarındaki ilişkilerle birlikte düşünmek isteyenlere belirli olaylar üzerinden bir tartışma sunar. Keskin hükümler ve doğrudan hitaplar, anlatımın polemik yönünü belirginleştirir.