Veba

Oran’da ticaret, çalışma saatleri ve alışkanlıklar çevresinde düzenlenen gündelik hayat, Doktor Bernard Rieux’nün merdiven sahanlığında bulduğu ölü fareyle başka bir görünüm kazanır. Kapıcı Michel bu durumu bir şaka olarak yorumlarken Rieux, hasta ziyaretleri sırasında ölü farelerin kentin başka sokaklarında da bulunduğunu görür. Bir yandan hastalarıyla ilgilenen doktor, bir yandan da dinlenmek için dağa gidecek eşinin hazırlıklarını takip eder. Roman, kent yaşamına ilişkin gözlemlerle kişisel kaygıları yan yana getirir ve yaşananları tanıklıkları bir araya getiren bir günce biçiminde sunar.

Salgın ilerlerken Rambert, eşine ulaşmak için girişimlerini yeniden başlatmaya çalışır. Rieux ve Tarrou ise hastaların durumunu ve herkesin sağlık çalışmalarına nasıl destek olabileceğini konuşur. Cottard’ın salgından yarar gördüğünü söylemesi, ortak tehlikenin insanlarda birbirinden farklı tepkiler doğurduğunu gösterir. Bu konuşmalar, kişisel çıkar ile başkalarına karşı sorumluluk arasındaki gerilimi görünür kılar. Kentin alışılmış düzenindeki değişimi izlemek isteyen okur, hastalık karşısında dayanışmanın ve bireysel seçimlerin anlamını tartışan bir anlatıyla karşılaşır.