Yabancı

Annesinin ölüm haberini alan Meursault, Cezayir’den Marengo’daki bakımevine gitmek üzere yola çıkar. Otobüsün sarsıntısı, sıcak hava, yorgunluk ve ışık, bu kaybı aktaran kısa cümlelerin içinde belirgin bir yer tutar. Bakımevi müdürüyle görüşmesi ve tabutun başında geçirdiği saatler, çevresindeki insanların yas karşısındaki beklentileriyle kendi tepkileri arasındaki mesafeyi gösterir. Albert Camus, gündelik ihtiyaçlara ve küçük gözlemlere ağırlık veren bu birinci tekil şahıs anlatımıyla, Meursault’nun yaşadıklarını kendi sözleri üzerinden izlemeye imkân verir.

Avukatıyla yaptığı görüşmede annesinin cenazesindeki davranışları, yürütülen davanın önemli bir konusu haline gelir. Meursault, o günkü yorgunluğunu açıklarken avukatı savunmada işe yarayacak cevaplar arar. Sorgu yargıcının soruları da annesine duyduğu sevgiyle plajda yaşanan olayı yan yana getirir. Roman, bir insanın söylediklerinin ve davranışlarının başkaları tarafından nasıl değerlendirildiğini incelemek isteyenlere, kişisel deneyim ile toplumsal yargı arasındaki gerilimi somut konuşmalar içinde sunar.