Yar Bükü

Yarbükü'nde çeltik tarlalarının kaderini, ortak arktan kime ne kadar su aktığı belirler. Tarlası bükün alt başında kalan Remzi, kuruyan çeltiğini kurtarmak için komşularından suyu kısmalarını ister. Osman ağa, Kara Mahmut ve Şakir'le konuşmaları, aynı geçim kaynağını paylaşan insanların birbirlerine karşı nasıl davrandığını gösterir. Remzi'nin geniş toprağı ve ağa diye anılması, sözünü dinletmesine yetmez. Su yollarının düzenlenmesi, bent için iş bölümü ve cezaların ne zaman alınacağı, köy içindeki gücün sınandığı gündelik meselelere dönüşür.

Tarladaki emek, öğle sıcağı, çamurlu ayaklar ve ağaç gölgesinde yenilen yemekler anlatının somut dünyasını kurar. Remzi'nin Haydar'ın ailesine götürdüğü tavuk yemeği ve karadut daveti, komşuluk ilişkilerinde ikramla beklentinin yan yana durduğunu hissettirir. Konuşmaların sertliği, alaylar ve küçük hesaplar, su meselesini toplumsal bir gerilime taşır. Bu roman, kırsal yaşamda ortak kaynakların paylaşımını ve insanlar arasındaki itibar farklarını günlük davranışlar üzerinden okumak isteyenlere seslenir.