Sırça Köşk

Doğu Akdeniz'deki bir limana yaklaşan yorgun vapurda vinççi İsmail, dümeni tutarken yeni doğan oğlu Musa'yı düşünür. Çocuğunu okutmak ister. Hayriye'nin evde okuduğu yazılar da bu çalışma hayatının yanında anlatılır. Tayfaların hastalanmasıyla artan iş yükü, onun aileye dönük düşüncelerine yorgunluğunu da ekler. Aynı vapurda Osman Yiğit, rıhtımda bekleyen portakal sandıklarını gemiye aldırmak için kaptanla konuşur. Deniz ve liman betimlemelerinin arasına giren bu pazarlık, insanların birbirine duyduğu ihtiyacı ve aralarındaki güç farkını görünür kılar.

Öykülerdeki toplumsal gözlem, hastane çevresini anlatan bölümde başka bir biçim alır. Yaptığı çeviriler için düşük ücret alan kişi, önemli bir hastanın göz ameliyatı için çağrılan profesör hakkındaki konuşmalara tanıklık eder. Hekimlerin kendi aralarındaki iddialarıyla yabancı meslektaşlarına yönelttikleri sözler, mesleki itibar ve bilgi arasındaki gerilimi açığa çıkarır. Sabahattin Ali, gündelik konuşmaların içinden emek, çıkar ve saygınlık üzerine düşünmeye alan açan sahneler kurar.