De Ellendigen (Deel 3 van 5)

Op straat, in de schouwburg en aan de stadsrand tekent Hugo het leven van de straatjongens van Parijs. Hun eigen uitdrukkingen, spelletjes en manieren om wat te verdienen krijgen uitvoerig aandacht. De jongens leggen bij regen planken over de straat en verzamelen gevonden stukjes koper. In de schouwburg vullen ze de goedkope plaatsen met hun gelach en geestdrift. Buiten de stad spelen kinderen uit arme gezinnen tussen stof en bloemen, waardoor armoede en vrijheid in hetzelfde beeld samenkomen.

Naast zulke stadsportretten staan gesprekken over politieke overtuigingen en de afstand tussen generaties. Gillenormand lucht zijn ergernis over de kleding, kranten en denkbeelden van jongeren. Hij spreekt boos over Marius, terwijl Theodule hem bijvalt. Je leest een historische roman waarin beschrijvingen van het dagelijkse leven worden afgewisseld met maatschappelijke uitweidingen. De aandacht voor kleine gewoonten en grote overtuigingen maakt zichtbaar hoe verschillend mensen dezelfde stad en haar veranderingen ervaren.