Goethe's Faust

Fausts onvrede met zijn geleerdheid vormt het vertrekpunt van deze filosofische studie. J. D. Bierens de Haan leest Goethes gedicht als een verbeelding van de mens en zijn hoogste streven. Daarbij zet hij Faust tegenover Wagner, de helper die steeds meer kennis wil verzamelen. Voor Faust ligt het probleem dieper: verklaringen brengen hem bij algemene wetten, terwijl de betekenis daarvan een raadsel blijft. Zo krijgt zijn klacht een plaats in een beschouwing over wetenschap, inzicht en de grenzen van het verstand.

Ook de verhouding tot Mefistofeles en de liefde voor Gretchen worden vanuit dat menselijke streven bekeken. Bierens de Haan bespreekt de wisseling tussen vreugde, bezorgdheid en wanhoop en verbindt die gevoelens met Fausts innerlijke ontwikkeling. Je leest daardoor zowel over scènes en personages uit het gedicht als over de vragen die zij oproepen. De uitvoerige redeneringen bieden houvast als je wilt nadenken over het verschil tussen veel weten en werkelijk begrijpen.