Madeleine

Tijdens hun bruiloft bewaart Adelar een perzikpit als herinnering aan zijn geluk met Suzanne. In de tuin van hun nieuwe huis plant Adelar die pit, in de hoop later samen de vruchten te eten. De groei van het boompje loopt naast de ontwikkeling van hun huwelijk. Hun hechte samenzijn krijgt gaandeweg iets eentonigs, terwijl hun verlangen naar kinderen steeds duidelijker wordt. Gesprekken over bladeren, grond en verzorging geven de huiselijke scènes een tastbare achtergrond.

Verderop volgt het verhaal Pierre, die geld aan zijn moeder vraagt en geschenken koopt voor Madeleine Vonk. Met handschoenen, kraagjes en suikergoed vertrekt hij naar een pensionaat in Brussel. Zijn zelfverzekerde optreden komt onder druk te staan wanneer een oudere non hem ontvangt. Virginie Loveling laat zo verschillende verwachtingen in alledaagse handelingen zichtbaar worden. De aandacht voor kleine gebaren en onderlinge afhankelijkheid maakt deze roman geschikt voor wie graag nauwkeurig beschreven menselijke verhoudingen leest.