Proza

Wanneer sneeuw het plein San Marco bedekt, verandert Venetië in een spel van witte vlokken, donkere gevels en kleurige kleding. De opening van deze bundel volgt het straatleven met aandacht voor beweging, geluid en licht. Duiven zoeken tussen de sneeuw naar voedsel, een man veegt bij de kathedraal en een jonge schoorsteenveger bewondert de witte koepels. Tegenover dat mooie uitzicht staat de honger van een voorbijganger, die de feestelijke aanblik heel anders ervaart.

Jacobus van Looy verzamelt verhalen, stadsbeelden en indrukken van onderweg. Naast het winterse Venetië komt ook Madrid in beeld; de inhoud noemt Brugge en Londen. In een later fragment raakt een wandelaar tijdens een druk stadsfeest zijn oriëntatie kwijt, tussen zingende mensen, vlaggen en verlichte gebouwen. Je leest proza dat de omgeving nauwkeurig laat zien en tegelijk aandacht geeft aan de stemming van degene die kijkt. De uitvoerige beschrijvingen maken voelbaar hoe schoonheid, onrust en alledaagse zorgen dezelfde straat kunnen vullen.