Aylak Köpek

Verâmin meydanının sıcağında yiyecek ve sığınacak yer arayan Pat, insanların davranışlarını kokular, sesler ve eski hatıralar aracılığıyla anlamlandırır. Bir zamanlar evde bakılan bu köpeğin şimdiki korkusu, bahçede oynadığı günlerin anılarıyla yan yana gelir. Sahibinin oğluyla kurduğu yakınlık, yemek saatleri ve tanıdık ayak sesleri, kaybettiği düzenin parçalarıdır. Sâdık Hidâyet, hayvanın bakışlarına ve duyularına yaklaşarak sokaktaki sertliği onun yaşantısı içinden gösterir. Meydandaki dükkânlar, toz ve ağır hava da bu yalnızlığın hissedildiği çevreyi oluşturur.

Bir başka kesitte, hapisteki bir kişinin Arif ve Katya ile şehre gidişini anlattığı konuşma öne çıkar. Karların eridiği günlerde Yenisey kıyısından geçmek, uzun süren kapalı hayatın ardından dış dünyayı yeniden fark etmesine yol açar. Mektuplar ve kısa buluşmalar, günlük düzenin içinde büyüyen özlemi görünür kılar. Öykülerde çevrenin ayrıntıları, hatırlamanın gücü ve yakınlık arayışı birlikte işlenir. Bu anlatım, yalnızlığın hem bedende hem düşüncelerde bıraktığı izlere dikkatle bakmayı sağlar.