D Koğuşu

Kilitli psikiyatri ünitesindeki gece nöbeti yaklaşırken Amy, kapı kodunu unutma düşüncesiyle bile huzursuz olur. Tıp öğrencisinin hazırlığına, hastalarla kurulacak ilişkinin sınırlarını ve ünitedeki güvenlik düzenini belirleyen kurallar eşlik eder. Poliklinikteki Bayan Pritchett ise kaybettiği kedisinin ardından yaşadığı uyku sorununu Amy ile konuşmanın kendisine nasıl yardımcı olduğunu anlatır. Teşekkür için getirdiği büyük kedi portresi, mesleki kaygıların arasına beklenmedik bir mizah katar. Dr. Silver güven vermeye çalışsa da Amy, geçmişte aynı koğuşta yaptığı bir ziyareti hatırlar.

Nöbet sırasında çekmeyen telefon, dinlenme odasının eski kanepesi ve koridordan gelen sesler anlatının odağına yerleşir. Amy uyumak için nefes egzersizi denerken Cameron hakkında düşünür; onu saatlerdir görmediğini fark etmesi endişesini artırır. Tecrit odasının kapısında sorusuna cevap gelmemesi ve başka bir odadan yükselen şarkı, aynı koridorda farklı gerilimler yaratır. Birinci kişi anlatımı, hastane yaşamına ilişkin gözlemleri öğrencinin iç konuşmalarıyla birleştirir. Kapalı bir ortamda belirsizliğin nasıl büyüdüğünü izlemek isteyen okur için gündelik ayrıntılar ile kişisel korkular arasındaki bağ öne çıkar.