Sefiller

Karanlık bir aralık gecesinde ormanda yürüyen bir adam, ağır bir su kovası taşıyan Cosette’le karşılaşır. Sekiz yaşındaki çocuk, Madam Thènardier tarafından kaynağa gönderilmiştir ve onun işlettiği hana dönmektedir. Adam kovayı taşımayı üstlenir, küçük kızla konuşarak yanında yürür. Cosette’in yorgunluğu, annesi hakkındaki tereddütlü cevapları ve kendisine yardım eden kişiye duyduğu güven, bu karşılaşmanın duygusal ağırlığını oluşturur. Gece yolculuğu, çocuğun kırılganlığını gündelik bir işin güçlüğü içinde görünür kılar.

Victor Hugo, Sefiller’de çevrenin ayrıntılarını kişilerin durumuyla birlikte işler. Köy yolları, karanlık orman, taş yığını ve ağaçlar, adamın dikkatle izlenen hareketlerine eşlik eder. Ardından kısa sorular ve cevaplarla ilerleyen konuşma, odağı Cosette’in hayatına çevirir. Adamın çocuğun adını duyunca sarsılması, karşılaşmaya yeni bir merak katar. Bir kovanın el değiştirmesiyle kurulan bu sahne, çocukluk ve başkasının yükünü paylaşma üzerine düşünmek isteyen okura somut bir insan ilişkisi sunar.